فایل راهنمای رزرو اتاق هتل ارشیا

 

تماس با ما

آدرس : گیلان - رودسر -  کلاچای - واجارگاه - کیلومتر 20 جاده رامسر - هتل ارشیا

تلفن : 01342601571  الی 4

فکس : 01342601575

آمار بازدید سایت

117746
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
75
66
227
106604
1934
2919
117746

آی‌پی شما: 54.161.108.158
امروز: سه شنبه، 30 آبان 1396 - ساعت: 13:08:19

پرداخت آنلاین بانک پاسارگارد

هتل ارشیا اولین هتل دارای پرداخت آنلاین رزرو اتاق در استان گیلان

تعداد افراد آنلاین سایت

ما 36 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم



واجارگاه

تاریخچه شهر کلاچای . واجارگاه

بنیان گذار شهر کلاچای و واجارگاه در زمان انقلاب بی بالان بوده است و تمام مردم شهر کلاچای و واجارگاه و ماچیان برای تحصیل و فعالیتهای سیاسی به بی بالان مراجعه می کردند.

-  موقعیت جغرافیایی

در پنج کیلومتری جاده کناره دریای خزر از شهر کلاچای به سوی چابکسر ، جاده ای به سمت جنوب منشعب می شود که پس از طی چهار کیلومتر به مرکز منظومه ای از نقاط روستائی و آبادیهای نزدیک بهم می رسیم که به جز یکی دو نقطه ، قسمت اعظم آن جلگه ای است و برای اولین بار در سرشماری عمومی 1365 هـ . ش بعنوان شهر واجارگاه شناخته شد .

شهر واجارگاه از سوی خاور ، بیست و پنج کیلومتر تا شهر چابکسر فاصله دارد ، از سوی جنوب به رشته کوههای البرز محدود می شود و از سمت باختر ، هشت کیلومتر تا آبادی بی بالان از شهر کلاچای فاصله دارد و از سوی شمال تا دریای خزر کشیده شده است . این شهر در پنجاه درجه و بیست و پنج دقیقه طول شرقی و سی هفت درجه و 01 دقیقه عرض شمالی قرار دارد و فاصله آن تا مرکز استان ( رشت ) نود و هفت کیلومتر است . شهر واجارگاه 3/13 کیلومتر وسعت دارد و بیشترین طول آن شش کیلومتر و عریض ترین قسمت آن چهار کیلو متر عرض دارد .

در اولین سرشماری فراگیر کشور به سال 1335 آبادی واجارگاه از بخش رودسر که تابع شهرستان شهسوار ( تنکابن ) بوده ، در استان مازندران آمارگیری می شد . در دومین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال 1345 واجارگاه را جزئی از دهستان کلاچای تابع شهرستان رودسر می شمارد و برای آن 2368 نفر جمعیت و 436 خانوار رقم می زند . در سال 1355 و به هنگام سومین سرشماری عمومی کشور که کلاچای بصورت شهر در آمده ، واجارگاه نیز بعنوان یک نقطه دارای شهرستان از دهستان رحیم آباد ، در حوزه آن شهر و تابع شهرستان رودسر شناخته می شود و جمعیت آن 3879 نفر در 726 خانوار اعلام می گردد . بلاخره در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1365 ، واجارگاه را تابع بخش مرکزی شهرستان رودسر بعنوان یکی از شهرهای ششگانه این شهرستان اعلام می کند و جمعیت آن را 5879 نفر و 1197 خانوار معرفی می کند و هم اکنون واجارگاه بعنوان یکی از شهرهای ششگانه شهرستان و تابع بخش کلاچای می باشد .

تاریخ واجارگاه   

الف – وجه تسمیه

دو دیدگاه در مورد وجه تسمیه واجارگاه وجود دارد . واجارگاه یا وجرگه در اصل وچرگه بوده است . این محل قبل از آبادانی در حدود پانصد سال پیش بعنوان مراتع سرسبز مورد استفاده قرار می گرفت و چون دارای مرغوبیت زیاد بوده است بیشتر مورد توجه دامداران بوده است و آنان زمانیکه به این منطقه یعنی واجارگاه می رسیدند بجای یک مرتبه ، دامهای خود را به چرای دوباره نیز وا می داشتند که این دوباره چرا را در زبان محلی وچر می گویند و بدین منظور این محدوده به وچرگه یعنی مرتعی که دامها دوباره در آن به چرا می پردازند مشهور شده که بدلیل تحولات زبانی به وجرگه تبدیل شده است .

دیدگاه دوم بررسی معنایی واژه واکار یا واچار ذکر گردیده است و در فارسی جدید بصورت بازار آمده به معنای بازارگاه ، چارسوق ، محل حل اختلاف دعاوی و دارایی می باشد .

ب- شکل گیری  

با توجه به فرهنگ شفاهی منتقل شده از نسلهای گذشته ، بنظر می رسد حدود پانصد سال پیش ، سه برادر از اهل روستای خولوشکوه از توابع دیلمان بخاطر نزاع و درگیریهای شدید قومی قبیله ای پیش آمده در آنجا ، توسط خانمهای دیلمان روستاهای آنها با واجارگاه که تیول بعضی از خانها بوده عوض شده و به واجارگاه کوچانده شدند . بر پایه این باور سنتی ، این سه برادر به واجارگاه آمده و آنرا به سه قسمت نموده و هر کدام در یک بخش آن مشغول آبادان کردن و زندگی در آن شدند . مرز بندی فعلی واجارگاه که مسجد جامع آنرا تفکیک کرده است یعنی بالاسرا ( جورسره ) میان سرا ( مین سره ) و پایین سرا ( جیرسره ) بایستی ناشی از آن زمان باشد . از آن زمان تا کنون وقایع گوناگون برای نسلهایی که در این مکان زندگی می کرده اند بوقوع پیوسته است که در اینجا نیازی به تشریح آنها نیست .

اما آنچه که مهم بنظر میرسد این است که مردم منطقه واجارگاه با وجود برخی موانع ، تلاشهای مضاعفی برای اعتلای فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی خود کرده اند که نیازی به ارئه اسناد و مدارک نیست . در زمان حکومت پهلوی دوم در ایران قرار بر این شد که برای تمام روستاها که دارای نامواژه محلی و بومی بودند معادل سازی فارسی صورت گیرد . بر این اساس بجای نامواژه  وجرگه ، واژه واجارگاه را انتخاب و جایگزین کردند .

آموزش سنتی – مذهبی در منطقه واجارگاه – مکتب خانه ها

1-   واجارگاه

قبل از بوجود آمدن آموزش و پرورش جدید و مدارس ، مردم منطقه با توجه به اعتقادات مذهبی ، فرزندان خود را به مکتب خانه ( ملاخانه ) جهت تعلیم و تعلم قرآن و احکام و دستورات الهی می فرستادند که غالباً مدرسین این مکتب خانه ها از اهالی طالقان بوده اند .

سابقه مکتب خانه در واجارگاه به ابتدای قرن چهاردهم هجری و شمسی یعنی در حدود 80 سال قبل میرسد که شخصی بنام آقا شیخ ( آشیخ ) نصراله که اهل طالقان بود به واجارگاه آمده و برای تعلیم فرزندان این منطقه مکتب خانه ای را تاسیس می کند که در آن به آموزش قرآن مجید و احکام و دستورات الهی می پردازد . بعداً فردی بنام آقا میرزا ( آمیرزا ) ا براهیم در حدود 1320 هـ . ش ( 60 ) سال قبل به واجارگاه آمده و منزلی را که از طریق ثلث برای خود تهیه نموده بود در جهت رشد و تعالی فرزندان این منطقه بکار می برد . بعد از این شخص ، فردی بنام ملا علیرضا به واجارگاه آمده و در منزل آقای مصطفی سبز علیپور از اهالی واجارگاه به تعلیم فرزندان می پردازد .

در زمان حضور این شخص در منطقه ، فرد دیگری بنام آقا شیخ ( آشیخ ) حسن رضا خانی از اهالی طالقان با خانواده اش به واجارگاه کوچ نموده و در منزل زنی بنام فاطمه رمضان مقدم مادر آقای علی مقدم از اهالی واجارگاه ساکن می شود و کار تعلیم فرزندان مردم را در مکتب شروع می کند . او چهار سال بعد از ورود خود به واجارگاه توانست خانه ای برای خود بسازد و سالیان متعدد به کارش در این زمینه بپردازد . هم اکنون داماد و نوه های آقا شیخ حسن رضا خانی بنام باقی میرزایی در همان سمت راست جاده شهیدسرا یا ( آنطرف سرا ) قرار دارد و به زندگی ادامه می دهند .

همزمان با آقا شیخ حسن ، فردی حدود 1325 هـ . ش . ( تقریباً 55 سال پیش ) که به تدریس در مکتب خانه می پرداخت بنام ملاعلی آقا اهل مازی بن اشکور به واجارگاه آمده و در منزل فاطمه رمضان مقدم در حدود سه چهار سالی به تعلیم فرزندان این منطقه پرداخت . بعد از رفتن ملاعلی آقا فردی بنام مهدی طالقانی در حدود 1330 هـ . ش . ( 50 سال پیش ) به واجارگاه آمده و در منزل بیبی فاطمه اسکان گزیده و به مدت 8 سال به تعلیم فرزندان مردم پرداخت . علت سکونت مدرسین مکتب خانه ها در منزل بیبی فاطمه این بود که در واجارگاه خانه یا اطاقی که جهت مکتب خانه اختصاص یابد کم بود و چون بیبی فاطمه دارای چندین اطاق اضافی بود و نیت نیز نموده بود ، از آن جهت در امور خیر خاصه مکتب خانه استفاده می شد . بعد از رفتن مهدی قلی طالقانی از واجارگاه و شروع آموزش و پرورش جدید و مدارس در واجارگاه از سال 1328 هـ . ش . در حدود دو دهه کار مکتب خانه ها به تعطیلی کشیده شد . با این وصف ، آقا شیخ حسن رضا خانی بطور حاشیه ای در کنار آموزش و پرورش به کار خویش مداوماً ادامه می داد و به درخواست بعضی از خانواده ها مبنی بر تعلیم فرزندان قبل از شروع سن قانونی مدرسه ، جواب مثبت می داد . پس از فوت این شخص که خدمات فرهنگی قابل توجه برای مردم منطقه واجارگاه نموده است ، دختر وی مرحومه راحله رضایی ، همسر باقی میرزایی کارش را ادامه داد که با فوت او در سال 1380 هـ . ش . این کار خیر به تعطیلی کشیده شد . آخرین قافله سالار مکتب خانه در واجارگاه فردی بنام میرزا اسماعیل مهدی پور اهل رودبارک اشکور می باشد که در اوایل دهه 50 به واجارگاه آمده و در منزل حاج حسین مقدم از اهالی واجارگاه ساکن شده و به تدریس قرآن و احکام می پرداخت . که با مرگ وی در دومین سال انقلاب اسلامی مقابل پارک بنفشه ، تقاطع جاده قاسم آباد علیا بر اثر تصادف ، دفتر تعلیم و تربیت مکتب خانه ای در واجارگاه بسته می شود .      

2-  لزرجان

قبل از تشکیل مدارس جدید در لزرجان ( 1330 هـ . ش . ) ، همانند سایر محلات ، آموزش بصورت سنتی و مذهبی ابتدا در مکتب خانه ها صورت می گرفت . یکی از روحانیون که به آموزش قرآن و نماز در مکتب خانه می پرداخت ، محمد ولی پور حسین لزرجانی بود . اولین مکتب خانه ها در لزرجان در منازل حبیب اله آزاد ، محمد ولی پور حسین و موسی مدبّر بوده است . با تاسیس اولین مدرسه در لزرجان آموزش د مکتب خانه ها جنبه حاشیه ای بخود می گیرد .

3-  گاو ماست و باغدشت

اولین پایه های آموزشی در گاوماست و باغدشت بوسیله مکتب خانه ها در حدود سالهای 1325 هـ . ش توسط آخوند رضائی اهل طالقان بنا نهاده شد . محل مکتب خانه منزل مرحوم سید احمد علیزاده تشکیل می شد . در آنجا به آموزش قرآن و سواد در سطح مقدماتی پرداخته می شد . اینگونه آموزش سنتی در مناطق مختلف گاوماست و باغدشت تا سال 1341 هـ . ش ادامه داشت .

4-  فشکل پشته

فشکل پشته نیز مانند اکثر محلات ، قبل از آموزش و پرورش جدید ، دارای مکتب خانه هایی بوده است . در ابتدا مکتب خانه ها در مازوکله پشته ( 1340 هـ . ش . ) دایر می بود . محل مکتب خانه ها در منازل قلی کریمی ، شیر علی ملکی و عیسی معتمد تشکیل می شد که دائماً تغییر می کرد . ملای این زمان قوامعلی و چراغعلی بودند که به دانش آموزان خود که حدود 10 تا 12 نفر بودند آموزش قرآن می دادند . بعد از مازوکله پشته ، مکتب خانه ها در سال 1341 هـ . ش . در فشکل پشته دایر گردید . محل مکتب خانه ها در منازل ذبیح الله اکبری ، یوسف عبدالله پور و داود خلیلی تشکیل می گردید که در آنجا به تدریس قرآن و آموزش نماز پرداخته می شد . در قبال آموزش ، ملای مکتب خانه از دانش آموزان اجرت و هزینه دریافت می نمود که مبلغ آن بین یک تا پنج تومان ، برنج با معیار پیمانه و اقلام از این دست پس از ختم قرآن دریافت می شد . محل سکونت ملا در منازل افراد مختلف بصورت گردشی بوده است .

آموزش و پرورش جدید در منطقه واجارگاه

1-  آموزش و پرورش جدید قبل از ایجاد مدرسه در واجارگاه

قبل از تشکیل مدرسه به سبک جدید در منطقه واجارگاه ، گروهی از خانواده ها علاقمند فراگیری فرزندانشان به علم و دانش در مدارس نوین بوده اند . چون قبل از سال 1328 هـ . ش . اینگونه مدارس در واجارگاه وجود نداشت لذا فرزندان خود را به مناطق همجوار که دارای اینگونه مدارس بود می فرستادند . از جمله انها بی بالان بود که از سال 1309 هـ . ش . مدرسه به سبک جدید در آنجا تاسیس شد و اولین گروه دانش آموزان واجارگاه که برای تحصیل به بی بالان رفتند عبارت بودند از : حاج محمد داغبندان ، مرحوم حاج فرهاد ملکی ، مرحوم حاج نصراله کهنسال ، مرحوم مهدی قلی بینا ، مرحوم مختار حاتمی در مدرسه خیام بی بالان تا کلاس چهارم ابتدایی به تحصیل پرداختند و چون دارای امکانات مالی جهت رفتن به رودسر برای مرحله بعدی تحصیل نبودند ، ترک تحصیل نمودند .

گروه دوم دانش آموزان که به بی بالان رفتند و بعدها به تحصیلات عالیه رسیدند می توان از : دکتر فیض اله کهنسال ، مرحوم سرهنگ اسماعیل کوشا ، مرحوم دکتر مسلم بابانژاد ، مرحوم دکتر اسماعیل اسماعیل زاده ، نصراله نصر ( باباپور ) و ..... نام برد .

این موارد بخوبی گواهی می دهند که مردم منطقه واجارگاه از ابتدا علاقمندی به فراگیری علم دانش را از خود نشان داده اند و در راه رسیدن به آن ، موانع و مشکلات ، باز دارنده آنها نبوده است و با جدیت و پشتکار مثال زدنی شان به مقابله با آن پرداختند و نسلهای بعدی منطقه واجارگاه نیز این الگوهای با ارزش را پیروی کرده و راهشان را ادامه دادند .  

2-  ایجاد اولین مدرسه جدید در واجارگاه

الف – مدرسه استیجاری – نو بنیاد

در سال 1328 هـ . ش . برای اولین بار به همت مردم فرهنگ دوست واجارگاه که در رأس آنها مرحوم ولی خان ایران نژاد قرار داشت ، اقدام به ایجاد مدرسه چهار کلاسه برای تعلیم و تعلم فرزندان این منطقه کردند . آنان خانه کاهگلی مرحوم حاج علی پور امیر در بالاسرای واجارگاه را به مدت دو سال با بهای ناچیزی اجاره کردند و نجار مرحوم جمال الدین علیپور در ساخت میز و نیمکت این مدرسه تلاش وافری داشته است . این مدرسه بنام مدرسه نوبنیاد نام گذاری شد . دو ماه بعد از شروع بکار این مدرسه با بهره گیری از رابطه مناسب میان مرحوم حبیب اله خان ایران نژاد با آقای کوثری مدیر کل وقت اموزش و پرورش ، مدرسه چهار کلاسه مبدل به شش کلاسه شد . مدیر مدرسه در هنگام چهار کلاسه آقای مرحوم محمود ابراهیمی بی بالانی با مدارک تحصیلی سیکل اوّل ( نُه قدیم ) در تاریخ 7/8/1328 هـ . ش . مشغول بکار شد و اولین خدمتگزار این مدرسه آقای حسین پور نوروز بود . با شش کلاسه شدن مدرسه ، آقای فخرالدین عادلی که تجارب مدیریتی در مدارس بی بالان و گیل کلایه را داشتند بعنوان مدیر و آموزگار مدرسه نو بنیاد انتخاب شد . آقایان مرحوم محمود ابراهیمی و مرحوم محمود شاهراجی با مدرک تحصیلی شش ابتدایی ( شروع بکار به تاریخ 29/12/1328 ) بعنوان معلم و آقای حسین پور نوروز کما کان بعنوان خدمتگزار مشغول بکار بودند . از اولین دانش آموزان مدرسه نو بنیاد می توان از : حسین فرج واجاری ، مرحوم سید محمد مجتهد زاده ، حسین ایران نژاد ، مرحوم مرادی و .... را نام برد .

 

خاطره ای از مدرسه نوبنیاد در منزل مرحوم حاج علی پورامیر :

(( سالنی که در طبقه همکف مدرسه نوبنیاد که در طرف مشرق قرار داشت از داشتن پنجره محروم بود و لذا تاریک بنظر می آمد مسئولین مدرسه از صاحب خانه درخواست کردند که به ایشان اجازه دهد در دیوار خانه پنجره ای تعبیه گردد ولی ایشان گفتند که هر بلایی که به سرخانه می آورید ، مهم نیست ، اما اجازه نمی دهم دیوار خانه ام را سوراخ کنید . روزی که مرحوم پورامیر جهت کاری به رودسر رفته بودند ، در نبودشان بر اساس دستور ولی ایران نژاد به مرحوم علیپور پنجره اماده شد . تا مدتها صاحب خانه دراین امر خبردار نبود و زمانیکه ماجرا را فهمید کار از کار گذشته بود . )) در سال ( 1330 هـ . ش . ) مدرسه نوبنیاد به منزل مرحوم محمد آقایی که شرایط بهتری نسبت به منزل مرحوم پورامیر نداشت ، منتقل شد . مبلغ اجاره ان ناچیز بود و توسط اعضای انجمن خانه و مدرسه از اولیای دانش آموزان و اهالی محل گرفته می شد . بعد از آن در بین سالهای 1330 و 1332 هـ . ش . مدرسه نوبنیاد در منزل مرحوم حاج هادیپور مستقر گردید .  

ب- ساخت مدرسه ثابت    

پس از چندین سال استفاده از مدرسه استیجاری ، انجمن خانه و مدرسه نوبنیاد به همراه افراد دلسوز و فرهنگ دوست واجارگاه در صدد تهیه مکانی مناسب برای ساخت اولین مدرسه در واجارگاه اقدام نمودند . آنان در سال 1332 هـ . ش . موفق به خرید منزل محوطه مرحوم حاج هادیپور شدند ( مکا ن فعلی دبیرستان شهید اسکندری ) که به مبلغ 22 هزار تومان خریداری کردند . ساختمان مدرسه به سبک قدیمی یعنی کاهگلی و در دو طبقه که از یک قسمت ایوان در طبقه پایین و تراس در طبقه بالا و چند اتاق در پایین و نیز در طبقه بالا تشکیل شده بود مجهز بود . با فراهم شدن مدرسه جدید تعداد دانش آموزان فزونی یافت و دانش آموزانی که به بی بالان می رفتند عودت داده شدند .

ج – اولین مدرسه دخترانه استیجاری

با فراهم شدن مدرسه ثابت جدید در مکان مرحوم حاج هادیپور و افزایش دانش آموزان پسر و دختر که قبل از این بصورت مختلط درس می خواندند ، بنا شد که دختران از پسران جدا گردند . چون ساختمان مستقل دیگری وجود نداشت تصمیم گرفته شد که ساختمان مرحوم علی اکبر مرادی را که در روبروی مسجد جامع واجارگاه و پشت حمام عمومی شهر در ابتدای میان سرا واقع است اجاره نمایند و دانش آموزان دختر را بدانجا منتقل نمودند و مدرسه به مدیریت مرحوم محمود ابراهیمی کار خود را شروع کرد .

این مدرسه تا پایان دهه 30 در منزل مرحوم مرادی به فعالیت خود ادامه داد . بعد از اعلام نیاز صاحبخانه به منزلش ، آنان منزل عیسی دوستخواه را در بالاسرای واجارگاه که دارای چهار اتاق در دو طبقه بود برای مدرسه انتخاب کردند .

همزمان با دریافت امتیاز نمایندگی آموزش و پرورش در واجارگاه در سال 1346 هـ . ش .مجوز سیکل دوم ( 10 – 11 و 12 قدیم ) برای دختران که در آنزمان در سراسر کشور ممنوع بود از طریق روابط گرفته شد . در طی این سالها ، آقایان سید ابراهیم رئوفی ، محسن حاتمی و ذوالنور ( از رشت ) به جمع فرهنگیان واجارگاه اضافه شدند .

د – ساخت مدارس جدید

در نیمه اول دهه 40 در زمان تصدی بنی مهد در اداره آموزش و پرورش شهرستان رودسر روی زمین باغ چای وقفی مرحوم ولی بینا برای مدرسه سازی بدلیل اوضاع نابسامان اقتصادی منطقه اقدام به ساخت مدرسه نشد اما بدلیل فرسودگی مدرسه ای که در زمین حاج هادیپور ( زمین فعلی دبیرستان شهید اسکندری ) ساخته شده بود ، در هم کوبیده شد بجای آن مدرسه جدیدی ساخته شد که بنام رضا شاه کبیر نامگذاری شد . در ضلع شرقی این مدرسه ساختمانی تحت کوی فرهنگیان ( زمین مدرسه راهنمایی شهید تقی پور فعلی ) ساخته شد . با ساخت این مدرسه آقایان مرحوم رحیم رضایی ، مرحوم رحیم مرادی و مرحوم نصرت اله فخر حسنی ( بصورت معلمان ملی ) به جمع معلمان شدند . در بین سالهای 42 و 43 روی زمین مرحوم ولی بینا ( زمین اهدائی مرحوم ولی بینا مورد استفاده فعلی دبستان شهید انصاری است ) مدرسه ای با همت و تلاش اهالی علاقمند به فرهنگ از جمله آنان ، آقای علی اصغر کیوانی ( بازنشسته فعلی فرهنگ ) با شش کلاس ساخته شد . ( مدرسه فعلی رودکی ) که بتدریج هر سال کلاسی اضافه گردید تا اینکه مجوز کلاس نهم را نیز گرفتند . مدیریت این مدرسه درآن زمان در اختیار آقای محمود ابراهیمی بوده است . در زمان تصدی نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای روی واجارگاه ، زمینی به مساحت 2000 مترمربع که نیمی از آن متعلق به نعمت علی نژاد ( بازنشسته فعلی متصدی خدمات ، آموزش و پرورش ) و نیمی دیگر متعلق به پدرش مرحوم سلیمان علی نژاد بود . حاضر به معامله با آموزش و پرورش به قیمت 20000 تومان مشروط به اینکه پس از احداث ساختمان مدرسه ، نعمت علی نژاد بعنوان خدمتگزار ملی در مدرسه بکار گرفته شود .

با موافقت به این شرط ، بر طبق اسناد شماره 318 – مورخه 26/2/45 انجمن خانه و مدرسه ( رضا شاه کبیر ) زمین مربوطه متعلق به علی نژاد مورد معامله قرار گرفت . با تلاشهای مضاعف اقای کیوانی و همکاری آقای پورمحمدی نماینده آموزش و پرورش کلاچای از مالیات 3% کشاورزی چای دبستان دولتی رضا شاه کبیر ( شهید انصاری فعلی ) روی زمین علی نژاد ساخته و در سال تحصیلی 1348 – 1347 هـ . ش . مورد بهره برداری قرار گرفت . با شروع بکار این مدرسه ، دانش آموزان ابتدائی در مدرسه فعلی شهید انصاری مشغول به تحصیل شدند و دانش آموزان دبیرستانی در دبیرستان رضا شاه کبیر ( مدرسه فعلی شهید اسکندری ) به فراگیری علم و دانش پرداختند بعد از آماده شدن مدرسه شهید انصاری فعلی ، در بین سالهای 1345 – 1344 ، زمینی به مساحت 5000 مترمربع از مرحوم قاسم پور مومن به مبلغ 35000 تومان خریداری شد بنا به صلاحدید انجمن خانه و مدرسه ، قسمتی از زمین خریداری شده به اداره بهداری واگذار شد که درمانگاه فعلی واجارگاه در آن ساخته شد . در زمین باقی مانده یک باب ساختمان جهت دبستان دخترانه ( رودکی فعلی ) و یک باب ساختمان برای مدرسه راهنمائی دخترانه ( شهید بهشتی فعلی ) ساخته شد که قسمت دیگر زمین برای پارک بازی کودکان اختصاص یافت . این ساخت و سازها د زمان نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای صورت گرفت .

هـ - اولین دبیرستان ملی در واجارگاه

در بین سالهای 1352 – 1350 ، در دوره نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه از داشتن دبیرستان پسرانه سیکل دوم محروم بود . امتیاز تاسیس این دبیرستان بصورت ملی توسط آقای علی اکبر یوسفی ( دبیرزبان بازنشسته ) گرفته شد . بمدت 2 سال این دبیرستان در طبقه دوم ساختمان مرحوم حاج نصراله کهنسال در جوار خیابان اصلی واجارگاه دایر بود . تا اینکه زمینی از مرحوم کارگر در میان سرای واجارگاه توسط اقای علی اصغر کیوانی به مبلغ 13000 تومان خریداری شد و مدرسه ای بنام پارسا در این مکان ساخته شد و فعالیت خود را تا سال 1356 ادامه داد تا اینکه دولت تمامی مدارس ملی را خریداری و این ساختمان به دبیرستان دخترانه دولتی اختصاص یافت .

4-آموزش و پرورش جدید در روستاهای تحت پوشش نمایندگی آموزشی و پرورشی واجارگاه  

1-   سپاهیان دانش

هدف از تشکیل سپاهی دانش ، آموزش علم و دانش به دانش آموزان مناطق روستایی بوده است . در قاعده این طرح سه نفر سپاهی دانش بنام آقایان علی رستمی شاهراجی ، سید محمد رئوفی و علی رستگار در سال 1342 هـ . ش . به منطقه واجارگاه آمدند .

محل خدمت علی رستمی شاهراجی در سلاکجان ، سید محمد رئوفی در فشکل پشته و علی رستگار در مازوکله پشته البته با پیگیری مجدانه و تلاش شبانه روزی آقای علی اصغر کیوانی تعیین شد . آنان با وجود مشکلات عدیده باعث منشاء خیر زیادی در این مناطق شدند . علاوه بر کار آموزشی به کارهای امور خیریه در زمینه جاده سازی ، آوردن برق و .... نیز شرکت فعال داشته اند .

2-   آموزش و پرورش جدید در فشکل پشته

محل خدمت سپاهی دانش آقای سید محمد رئوفی در روستای فشکل پشته تعیین شد . با حضور وی در این منطقه ، اولین کلاس در اردیبهشت 1342 هـ . ش . در منزل آقای خسرو نوروزی با 5 یا 6 نفر دانش آموز دختر و پسر تشکیل گردید . اگر چه در ابتدای حضور وی با لباس نظامی کمی ترس در مردم ایجاد شده بود ولی با آگاهی از وظیفه او کم کم روابط حسنه شد .

در سال 1343 هـ . ش . با همکاری اهالی و انجمن خانه و مدرسه با همت آقای رئوفی ، روی زمین اهدائی مرحوم یحیی دوستی پور – به گفته دیگر روی زمین مشترک مرحوم یحیی دوستی پور و مرحوم مهدی لطفی که در حدود یک جریب بود مدرسه پنج کلاسه ( بنام سپاه دانش – سروش ) با امکانات بهداشتی ساخته شد . در ساخت این مدرسه ، گفته می شود مرحوم قدرت رضایی تلاشهای زیادی بکار برده است . آقای رئوفی به عنوان مدیر و آموزگار ، آقای رحمان حسن زاده ، آقای سید محمود سیدی به عنوان معلم ملی و بعدها خانم صغری روشنی به این جمع اضافه شد . بعد از ساخت مدرسه با دعوت مدیر مدرسه اعضای انجمن انتخاب شدند که عبارت بودند : قدرت رضایی ، کربلایی علی اکبر رضایی ، حسینعلی خلیلی ، اسماعیل اسماعیلی و شعبانی .

سپاهیان دانش علاوه بر کارهای آموزشی به کارهای عمرانی نیز اشتیاق به خرج می دادند . با کمک آقای رئوفی و اهالی ، جاده دوراهی سیاهکله – فشکل پشته که بصورت مالرو بوده بصورت جاده در آمد و نیز مسجد ساخته شد . مدرسه فشکل پشته در بین سالهای 1371 – 1342 مورد بهره برداری قرار گرفت و اکنون مدرسه جدیدی در آن جا احداث شده است . در ابتدا از مدرسه فشکل پشته دانش آموزان گیل ملک ، بزکویه ، سیاهکله و بندبن نیز استفاده می کردند که با ساخت مدارس در این مناطق دیگر برای ادامه تحصیل به آنجا نیامدند و حالت مرکزیت آن در زمینه آموزشی از میان رفت .

دانش آموزان بالا سرای فشکل پشته تا سال 1373 در مدرسه شهید مطهری فشکل پشته تحصیل می کردند و از این تاریخ تا 1379 تحت پوشش نهضت سوادآموزی قرار گرفتند و از سال 1379 تحت پوشش نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه قرار گرفتند و به دلیل مشکلات رفت و آمد دانش آموزان ، روی زمین اهدائی قربانعلی لطفی مدرسه ای ساخته شده است .

3-   آموزش و پرورش جدید در مازوکله پشته

محل خدمت آقای علی رستگار در مازوکله پشته تعیین شد . او در سال 20/8/42 وارد خدمت سپاهی شد . اولین کلاس آموزشی در اتاق آقای ذبیح اله دهپاسی تشکیل گردید . از 25 نفر دانش آموز دختر و پسر که در آن زمان برای ثبت نام – سن شرط نبود – کلاس اول تشکیل گردید . در همان ابتدا سپاهی دانش توانست با حمایت کد خدای وقت آقای صمد دهپاسی و ریش سفیدان محل نظر اهالی را برای ساختن مدرسه جلب کند . با اهدای زمین توسط قربان قربانی به حدود 1000 متر مربع مدرسه چهار کلاسه ای در سال 1343 در مازوکله پشته ساخته شد . در این مدرسه تا کلاس پنجم دایر بود و دارای امکانات بهداشتی مناسب نیز بوده است . علاوه بر آقای رستگار ، سپاهی دیگر از اصفهان بنام منصف و یک معلم ملی بنام مرحوم عبدالحسین مردای نیز مشغول به تدریس بودند .

در هنگام افتتاح مدرسه ( سپاه دانش ) در سال 1343 ، فرماندار رودسر ، رئیس آموزش و پرورش رودسر ، مسئول شهربانی رودسر و پاسگاه کلاچای و مسئول نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای نیز حضور داشتند .

با تلاش آقای رستگار ، اولین انجمن خانه و مدرسه ( از اهالی سلیم سرا و مازوکله پشته ) با افراد نامبرده : صمد دهپاس ( رئیس انجمن ) ، علی اکبر قربانی ( نایب رئیس ) ، محرمعلی اسماعیلی عضو اصلی و حسابدار ، عیسی معتمد و  سید آقا بزرگ جوادی انتخاب شدند . با پرداخت 50 تومان هر کدام از آنها و مساعدت مالی اهالی زمینه سازی ساخت مدرسه مهیا شد .

ذکر یک خاطره از آقای علی رستگار :

(( در آن زمان تنبیه بسیار رایج بود و دانش آموزان که تکالیف درسی خود را آماده نمی کردند بشدت تنبیه می شدند و من ( آقای رستگار ) چون لباس نظامی می پوشیدم نگران بودم اگر بچه ها را تنبیه کنم انان دیگر به مدرسه نیایند و لذا زیاد به تنبیه بدنی اشتیاق نشان نمی دادم . روزی دانش آموزی که بسیار ضعیف و لاغر اندام بود بنام روح ا... قربانی به نزد من آمد و گفت آقا سپاهی مرا تنبیه نکنید قول می دهم درس بخوانم چون علاقمند به ادامه تحصیل هستم . من این موضوع را پیگیری کرده و او را تشویق کردم و فواید درس خواندن را برای او بازگو کردم و روز بعد نقل و شیرینی میان دانش آموزان توزیع کردم و به آنان گوشزد نمودم که من هم مثل شما روستایی بوده و با تحصیل ، اکنون سپاهی شما هستم . این ، در بچه ها بسیار تاثیر مثبت گذاشت و آنان با جدیت بیشتری به درس خواندن ادامه دادند . ))

4 – آموزش و پرورش جدید در سلاکجان

محل خدمت سپاهی دانش آقای علی رستمی شاهراجی در سلاکجان تعیین شد . او در اردیبهشت سال 1342 هـ . ش . به محل خدمت خود رسید . در ابتدا کلاسی در منزل اقای حسین مردای از دانش آموزان پسر و دختر تشکیل گردید . در سال 1343 کلاس به دو عدد رسید و علاوه بر آقای علی رستمی ، مرحوم حاج نصرت اله فخر حسنی بصورت معلم ملی مشغول تدریس بود . با مشکلات اولین کلاس ، اولین انجمن خانه و مدرسه به کمک آقای رستمی از آقایان : حاج جواد مهرزاد ، سید علی قاسمی ، یونس مهرزاد و قربانعلی مهرزاد تشکیل گردید . با یاری این انجمن و مساعدت مرحوم محمد تقی یوسف پور زمینی تهیه و در سال 1343 مدرسه چهار کلاسه در سلاکجان با نام سپاه دانش ساخته شد . این مدرسه دارای امکانات بهداشتی مناسب نیز بوده است . دانش آموزان برای ادامه تحصیل از کلاس چهارم به بعد به واجارگاه می آمدند .

آقای رستمی در کارهای خیر و عام المنفعه نیز نقش قابل توجهی داشته اند و در ساخت جاده واجارگاه – سلاکجان زحمات زیادی کشیده اند . او تا سال 1347 هـ . ش . در سلاکجان مشغول به تدریس بود .

ذکر دو خاطره از آقای رستمی شاهراجی :

1 – ( ) یک روز در مدرسه سلاکجان در حال تدریس بودم – آقای رستمی شاهراجی – دقیقا یادم نیست سال اول ( 1342 ) و یا سال دوم ( 1343 ) بود که یکدفعه خانمی با حالت پریشان و ناراحتی به مدرسه امد در حالیکه بچه ای را در بغل داشت که یکطرف صورت ان در اثر حمله گاوی متلاشی شده بود . او از من درخواست کمک نمود . وقتی من زخم را دیدم متوجه شدم که بسیار عمیق است و با وسایل ابتدائی که رئیس درمانگاه وقت کلاچای ( آقای دکتر کهنسال ) داده بودند قادر به معالجه بچه نبودم . مادر بچه اصرار می کرد که آقای سپاهی خواهش میکنم بچه من را نجات دهید . با این پافشاری صورت بچه را با مرکوکروم تمیز کرده و سپس با سوزن معمولی سه یا چهار بخیه به صورت بچه زده یعنی دو طرف زخم را بوسیله نخ و سوزن دوخته و سپس مقداری پماد به محل زخم زده و سپس با پاسیدن پودر پنی سیلین محل زخم را با چسب پوشانده و روز بعد که بچه را دیدم محل زخم بهتر شده بود . آن پسر به نام نادر مهرزاد می باشد که هم اکنون نیز آثار زخم بر صورت وی ملاحضه می گردد . ))

2 – ( ( یادم می اید که در آن زمان میان سپاهیان دانش در منطقه رودسر بعنوان نمونه شناخته شده بودم و لذا از طرف اداره کل سپاهی دانش گیلان یک دستگاه رادیو به عنوان جایزه دریافت نمودم – رستمی شاهراجی – که قرار شد این رادیو به عنوان یادگاری سپاهی در آن محل بماند ولی پس از مدتی مسئول نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای به من پیغام دادند که این رادیو در اختیار نمایندگی مذکور قرار گیرد که با مخالفت من روبرو شد و در نتیجه با اختلاف من و مسئول نمایندگی کلاچای به ناچار به واجارگاه منتقل شدم و بعد از من مسئول مدرسه رادیو را دراختیار نمایندگی گذاشت . در چند سال پیش من رادیوی مذکور را در انبار اسقاطی آموزش و پرورش کلاچای دیدم . ))

5 – آموزش و پرورش جدید در گاوماست و باغدشت

با آغاز کار سپاهیان از سال 1341 هـ . ش . که برای آموزش علم و دانش به مناطق روستایی به روستای گاوماست و باغدشت آمده بودند ، آموزش جدید در اینجا شروع شد . سپاهیان دانش در ابتدا کلاسهای درس خود را در منزل محمد میرزائی ، مغازه حسینعلی برجعلی زاده و مسجد جامع باغدشت تشکیل می دادند .

در سال تحصیلی 43 – 1342 هـ . ش . طی دستورالعملی از سوی اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان مبنی بر تاسیس ( ( مدرسه نمونه سپاهی )) و با تلاش و پیگیری آقای علی اصغر کیوانی این طرح در منطقه گاوماست پیاده شد . برای اجرای آن آقای جبیب باقی پور گاوماستی به مساحت 1500 متر مربع رایگان و بصورت محضری در اختیار آموزش و پرورش قرار داد و با اختصاص 300000 تومان بودجه آموزش و پرورش و با پیمانکاری آقای اسدا... علیزاده ساخت مدرسه شروع شد . متاسفانه بخاطر عدم رعایت حریم رودخانه در هنگام ساخت هنوز کار ساختمان مدرسه به اتمام نرسیده بود با آمدن سیلابی خراب و مورد دستبرد آب قرار گرفت و به این ترتیب ساخت مدرسه به نتیجه ای نرسید . یکسال بعد ( 344 هـ .ش . ) زمینی به حدود 1500 متر مربع از جانب آقای خانعلی تقوی بصورت رایگان در اختیار آموزش و پرورش گذاشته شد و مدرسه غیر استاندارد در آن ساخته شد که مدتها آموزش و پرورش از تحویل گرفتن آن امتناع می ورزید ولی بدلیل کمبود فضای آموزشی از آن استفاده می کردند . این مدرسه در آغاز ( به نامهای : نمونه سپاهی ، دکتر فاطمی ، 17 شهریور و بعد از سال 1374 شهید حسن زادحسین ) – اولین مدیر آقای علی رستگار و اولین خدمتگزار آنجا آقای کریم مهدیزاده بود .

بر اثر زلزله سال 1369 و خرابی وارد شده بر ساختمان مدرسه ، بر این مدرسه مهر تخریب زده شد و دانش آموزان این منطقه برای تحصیل در مدرسه مهندس محمد منصوری واجارگاه در دو شیفت ( تا سال 80 – 1379 ) مشغول تحصیل بودند . پس از تخریب مدرسه ، هم اکنون در زمینی به مساحت 2000 متر مربع با زیر بنای 332 متر مربعی مدرسه پنج کلاسه در حال ساخت می باشد که قرار است تا پایان شهریور 80 تحویل گردد .

6 – آموزش و پرورش جدید در لزرجان

از سال 1330 هـ . ش . با همت عده ای از مردم فرهنگدوست لزرجان که از جمله آنها می توان از آقای یوسف نژاد لزرجانی نام برد ، اقدامها و فعالیتهای فرهنگی خویش را شروع نمودند . در همین سال مرحوم اسماعیل فرقانی ساختمانی مجانی برای ایجاد مدرسه در اختیار گذاشتند که به مدت شش سال ( 1336 – 1330 ) از این مکان در جهت آموزش و پرورش برای فرزندان این منطقه مورد استفاده قرار می گرفت . بعد از آن مدرسه به منزل مرحوم حسین پناهی ( معروف به ارباب حسین ) که بصورت استیجاری بود با پرداخت مبلغ ناچیزی منتقل شد . دو اتاق بالا و پایین قسمت غربی این منزل در اختیار مدرسه بود . مرحوم مجتهد زاده بعنوان مدیر و آموزگار ، عنایت روان آور معلم دولتی و مرحوم فخر حسنی بعنوان معلم ملی مشغول به تدریس بودند . به مدت چهار سال ( 40 – 1336 ) از این مکان برای مدرسه استفاده شد . در هنگام ساخت مدرسه در سال 1341 ، مدرسه به مسجد انتقال یافت .

در هنگام استفاده از منزل مرحوم حسین پناهی در لزرجان به عنوان مدرسه ، اعضای انجمن خانه و مدرسه از جمله آقای یوسف یوسف نژاد در فکر بنای مدرسه ثابت افتادند . زمینی که بخواهند از آن استفاده کنند در اختیار کسی نبود زیرا با وجود ارباب و رعیتی سابق هیچکس بدون اجازه ارباب تصرف و واگذاری زمین را به دیگری نداشت . ناچار در ضلع شرقی لزرجان ، کنار رودخانه ، ساختمان فرسوده حمام قدیمی را در هم کوبیده و این زمین بعلاوه زمین همجوار که معروف به زمین ( ( خزانه )) یا (( توم بیجار )) که مشترکا متعلق به تمامی اهالی بود برای مدرسه انتخاب شد . در هنگام مدرسه سازی ، گوشه انتهایی شمال زمین مدرسه که امروز بیرون از دروازه مدرسه و آن طرف جاده قرار دارد به مرحوم محمد آزاد فروخته شد که وی در آنجا منزل مسکونی بنا نهاد و از مبلغ فروش زمین جهت ساخت مدرسه بهره گرفته شد . مصالح ساختمان از آجر و سیمان می باشد . در تاریخ 19 رمضان 1343 هـ . ش . در حالیکه سرما و برف همه جا را گرفته بود آقای یوسف یوسف نژاد و سایر اعضای انجمن و برخی از اهالی ، میز و نیمکت و دانش آموزان را از مسجد به مدرسه جدید که بنام مدرسه نظامی نامیده شد انتقال دادند .

قبل از تاسیس این مدرسه دانش آموزان این منطقه برای تحصیل به پلرود ، رضامحله ، بی بالان و چایخانسر می رفتند . مدرسه نظامی لزرجان در ابتدا تا کلاس چهارم دایر بود و بعدها موافقت کلاسهای 6 – 5 را نیز گرفتند ولی مدتها نتوانستند کمبود معلم را جبران نمایند . با تلاش آقای یوسف نژاد و وساطت آیت اله ضیابری در اداره کل آموزش و پرورش استان این مشکل رفع گردید . از اولین معلمان مدرسه در لزرجان می توان از : بهرام شفیعی ، رنجبر چایخانسری ( مدرسه منزل فرقانی ) ، میر مطلب احمدی و مجتهد زاده ( مدرسه منزل پناهی ) ، پور شلمانی ، بابانژاد ، علی اصغر پدرپور ، اسداله هادی پور ، علی رستگار و ... را نام برد . اولین خدمتگزار این مدرسه آقایان قاسم خلیلی و سید محسن جعفری بوده اند . در سال 1363 مدرسه راهنمایی شهید صفرپور به ضمیمه مدرسه ابتدایی ساخته شد .

5 – تاسیس نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه

از سال 1328 هـ . ش . که آموزش و پرورش جدید در منطقه واجارگاه رسماً شروع شد . تحت پوشش فرهنگ رودسر که تحت نظر اداره فرهنگ شهرستان لاهیجان و در کل نظارت اداره فرهنگ استان اول می بود . چند صباحی بعد اداره فرهنگ شهرستان رودسر از لاهیجان جدا و مستقل می گردد و زیر نظارت رشت قرار می گیرد . با این تحول و دگرگونی ، کلاچای که از لحاظ فرهنگی و آموزشی عقب تر از واجارگاه بود ، موفق به دریافت نمایندگی آموزش و پرورش می گردد . بنای اولین مدرسه در کلاچای بین سالهای 34 – 1333 می باشد . از زمان تشکیل نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای تا سال 1346 هـ . ش . ، واجارگاه تحت پوشش نمایندگی مزبور بوده است .

 

 

1 . تشکیل نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه

با تلاش و همت اهالی واجارگاه و مسئولین در زمان تصدی خانم پارسا در وزارت آموزش و پرورش مجوز تاسیس نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه در سال 1346 گرفته شد . با این مجوز ، نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه از زیر مجموعه نمایندگی آموزش و پرورش کلاچای خارج و زیر اداره آموزش و پرورش شهرستان رودسر در آمد . با استقلال اداره منطقه ای آموزش و پرورش کلاچای در سال 1379 ، مجدداً نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه زیر نظر اداره مربوطه درآمد .

اولین نماینده آموزش و پرورش واجارگاه با حفظذ سمت مدیریت آموزشگاه ، به سرپرستی آقای علی اصغر کیوانی بود . بعد از ایجاد مقدمات لازم که کمتر از یکسال بطول انجامید آقای محمد روشنی رحیم آبادی مسئول نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه شدند . بعد از یک سال خدمت آقای روشنی در این پست ، آقای محمد صدر جهانشاهی به این سمت منصوب شدند که وی هم کمتر از یکسال در این سمت باقی ماند و سپس با انتخاب ایشان بعنوان معاونت اداره آموزش و پرورش شهرستان رودسر مسئول دفتر نمایندگی واجارگاه یعنی آقای محمود ابراهیمی ، طی ابلاغ 19503 – 23/11/1347 به سمت مسئول نمایندگی واجارگاه انتخاب و تا سال 1359 که به بازنشستگی رسید در این سمت مشغول بکار بود و منشأ خدمات زیادی در جامعه فرهنگی واجارگاه شدند . بعد از ایشان آقای علی پاینده به سمت مسئول نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه انتخاب شدند . (1)

2 – مکانهای نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه

اولین محل نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه در ساختمان مدرسه رضاشاه کبیر سابق ( شهید

(1)   مسئولان نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه از ابتدا عبارتند از : علی اصغر کیوانی 0 نیمه اول 1346 ) ، محمد روشنی رحیم آبادی ( نیمه دوم 46 تا پایان نیمه اول 47 ) ، محمد صدر جهانشاهی ( نیمه دوم سال 47 تا تاریخ 23/11/47 و سپس محمود ابراهیمی ( از 23/11/47 ) علی پاینده ( 0/59 ) ، مرحوم سلیمان محمد پور ( 7/5/1360 ) ، سید نورالدین میر احمدی ( 18/2/1362 ) ، محمد حسینعلی زاده ( 25/6/1364 ) ، خسرو غفوری (1/6/66 ) ، اکبر شکرزاده ( 23/12/71 ) ، علی مهرزاد ( 30/2/1380 )

اسکندری فعلی ) بود . بعد از آن به ساختمان کوی فرهنگیان ( زمین فعلی مدرسه راهنمایی شهید تقی پور ) سپس به بالای ساختمان بانک ملت در داخل شهر و بعد به ساختمان شهید اسکندری و بعد به ساختمان مدرسه شهید تقی پور و مجدداً به ساختمان مدرسه پارسای سابق در میان سرای واجارگاه منتقل و کماکان در آنجا استقرار دارد .

3 – مناطق تحت پوشش نمایندگی آموزش و پرورش واجارگاه

مناطق تحت پوشش آموزش و پرورش نمایندگی واجارگاه شامل : واجارگاه ، مازوکله پشته ، سیاهکله ، گیل ملک ، بزکویه ، گاوماست و باغدشت ، بالاسرای فشکل پشته ، فشکل پشته ، لزرجان و سلاکجان می باشند . بر اساس آمار سال تحصیلی 80 – 79 تعداد آموزشگاههای نمایندگی 19 و تعداد کلاسها 85 و دانش آموزان 1743 نفر می باشند .  

نتیجه

آنچه بعنوان نتیجه می توان در پایان گفت این است که اگر چه آموزش و پرورش جدید دیرپای به منطقه واجارگاه گذاشت اما علاقمندی و شوق فراوان فرزندان این منطقه برای فراگیری علم و دانش این نقیصه را جبران نمود و در اندک زمانی سر آمد بسیاری از مناطق گشت . دانش آموختگان بالای دانشگاهی این منطقه گواه بسیار مناسبی در این مورد می باشد .

بستر شکوفائی استعدادهای این منطقه آموزگاران و دبیران با خلوص پاک به رغم مشکلات گوناگون به آموزش علم و دانش به دانش آموزان این منطقه پرداخته و انسانهای بزرگوار و فرهنگدوست این منطقه با اهدای زمین ، ثروت و تلاشهای بی شائبه جهت ساخت مدارس و مسئولان دلسوز آموزش و پرورش واجارگاه مهیا گشت .

آرزومندم که نسلهای آینده منطقه واجارگاه این عزیزان و بزرگواران را مورد الگو قرار داده و در توسعه فرهنگی این منطقه تلاشهای بیشتری نمایند .

منبع : هتل ارشیا

تماس باما

info [at] arshiahotel.ir

9801342601571

  facebook

  twitter

   rss

لینک های ما

www.sitesaze.ir

خدمات ما

خدمات ما

موقعیت ما

جوملا فارسی پی سی جوملا اس ام اس بازار قالب جوملا فروشگاه ساز هاست ارزان